کلیسا سنت ساوا بلگراد

تاریخ آخرین به روزرسانی : شنبه 07 مهر 97
یکی از بهترین و زیبا ترین کلیسا های جهان کلیسای سنت ساوا کلیسای سنت ساوا یا مقبره سنت ساوا یک کلیسای ارتدکسی صربی است که در فلات وکار در شهر بلگراد قرار دارد.علاوه بر این کلیسا ارتدکس کلیسای جامع سنت مایکل و کلیسای سنت مارک نیز وجود دارند.
کلیسا سنت ساوا بلگراد


یکی از بهترین و زیبا ترین کلیسا های جهان کلیسای سنت ساوا (The Church of Saint Sava) کلیسای سنت ساوا یا مقبره سنت ساوا (The Temple of Saint Sava) یک کلیسای ارتدکسی صربی است که در فلات وکار (Vračar) در شهر بلگراد (Belgrade) قرار دارد.علاوه بر این کلیسا ارتدکس کلیسای جامع سنت مایکل (St. Michael’s Cathedral) و کلیسای سنت مارک (St. Mark’s Church) نیز وجود دارند.کلیسای سنت ساوا یکی از بزرگترین کلیساهای ارتودکسی جهان و در لیست بزرگترین کلیساهای جهان قرار دارد و امروزه به عنوان یکی از جاذبه های گردشگری صربستان به حساب می آید.

این کلیسا وقف ساوای مقدس (سنت ساوا) بنیانگذار کلیسا ارتدکسی صربستانی و یک چهره مهم در صربستان قرون وسطا بوده است.

در سال 1595 جسد ساوای مقدس (سنت ساوا) توسط وزیر بزرگ عثمانی سینان پاشا (Vizir Sinan Pasha) سوزانده شد و در آن محل کلیسای سنت ساوا ساخته شد که این کلیسا تا به امروز یکی از جاذبه های گردشگری و از جاهای دیدنی شهر بلگراد به حساب می آید.

پیشینه کلیسای سنت ساوا

در سال 1594 صربستان با حکومت عثمانی در جنگ بود و محل جنگ در محل بالکان و مرز عثمانی و مجارستان بود که این جنگ طولانی از سال 1591 تا 1606 به طول انجامید.وطن پرستان صربستانی با دیگر کشورها روابط خوبی برقرار کردند و به همین دلیل در مدت کوتاهی تعدادی از شهرها از جمله Vršac، Bečkerek، Lipova و Titel پس گرفته شدند.گفتنی است در آن زمان سربازان پرچم هایی با شمایل ساوای مقدس (سنت ساوا) حمل می کردند.

در سال 1895، سیصد سال پس از سوزانده شدن سنت ساوا گروهی پدید آمد برای ساختن کلیسای سنت ساوا در وراکار (Vračar) بلگراد.ابتدا هدف این بود که مقبره ای در محل سوزانده شدن سنت ساوا ساخته بشود.در سال 1905 یک مسابقه همگانی برای طراحی کلیسا برگزار شد ولی خیلی طول نکشید که اولین جنگ بالکان در سال 1912 شروع شد و بعد از آن دومین جنگ بالکان و جنگ جهانی اول تمام فعالیت هایی که برای ساخت کلیسا در حال انجام بود را متوقف کرد.

بعد از جنگ در سال 1919 گروه دوباره ایجاد شد و در سال 1926 دوباره درخواست هایی برای طراحی کلیسا داده شد و اینبار 22 طرح ارسال شد و درمیان این طرح ها، طرح معماری به نام آلکساندار دروکو (Aleksandar Deroko) پذیرفته شد.